چند روز پیش مطلب زیر را در وبلاگ یک خانم خواندم :
نقل قول:
خيلي وقت هستش كه اراك نرفته ام و نمي دونم اون جا چه تغييري كرده. كسي اگه مي دونه برام بنويسه
 
با خواندن مطالب قبلی ایشان متوجه شدم این خانم چند سال پیش در اراک دانشجو بوده اند و از دوران دانشجویی در اراک دلِ خوشی هم ندارند:
نقل قول:
هر چي خاكِ اراكه، بقاي عمر قُم باشه. بس كه به اين يكي عاشقم و از اون يكي...

چند روز بعد یکی از دوستان او که با هم در اراک درس می خواندند  (و ظاهراً برای انجام کارهای مربوط به مدرکشان مجبور شده اند به اراک تشریف بیاورند ! ) در پاسخ به سؤال دوستشان نوشتند :
نقل قول:
راستي فكر كنم خرداد ماه بود كه يه سري رفتم اراك
هوا گرم بود طبق معمول... آتيش مي‌باريد...
مي‌دوني كه اراك زمستون گل به سره و تابستون خاك به سر!!!
اين اصطلاح خود اراكي‌هاست...
اول شهر، درست كنار ترمينال اون هتل بزرگه رو تكميل كردن چه هتلي شده!
درست مثل سنگ زمردي كه روي ركاب يه انگشتر حلبي سوارش كنن ..
بعد يه پل زدن از اين‌ور بازار تا اون ور باغ ملي.........
اين بود اخبار اراك، شهر دوران دانشجوييمون.

این مطالب را برای آن دسته از دوستان عزیزی نوشتم که به من خرده می گیرند و می گویند :
"نگاه شما تلخ است"

هر که او آگاهتر، پردردتر